Zapalenie pęcherza moczowego – jedna z chorób układu moczowego psów

Układ moczowy zwierząt jest narażony na schorzenia wywołane przez bakterie i grzyby. Jednym z nich jest zapalenie pęcherza moczowego. Pierwsze symptomy musi zaobserwować właściciel – zbyt częste oddawanie moczu w małych ilościach lub wyraźna niemożność załatwienia się, powinny wzbudzić niepokój. Szczególnie alarmujący jest krwiomocz, o którym świadczy ciemnoczerwona barwa. Wymienione objawy wiążą się z zapaleniem pęcherza moczowego o podłożu bakteryjnym. W przypadku choroby wywołanej przez pasożyty lub grzyby może ona przebiegać bezobjawowo.

pies na trawie

Przyczyny choroby

Zapalenie pęcherza moczowego może mieć trzy główne postacie – wywoływane jest przez bakterie (paciorkowce, gronkowce, z grupy E.Coli, Proteus oraz Enterobacter), grzyby lub pasożyty (Dioctophyma renale, nicienie Capillaria). Bakteryjne zapalenie pęcherza moczowego jest najczęściej występującym rodzajem choroby dróg moczowych.

Skłonność do okresowego występowania zapalenia związana bywa również z rasą psa. Kolejne czynniki sprzyjające zapaleniu pęcherza moczowego to podeszły wiek (powyżej 10 lat) oraz inne schorzenia towarzyszące lub prowadzące do tego rodzaju powikłań: nowotwory pęcherza moczowego, zaburzenia hormonalne, zapalenie nerek, choroby narządów rodnych, kamienice pęcherza moczowego. Wpływ na wystąpienie choroby może mieć także ogólne obniżenie odporności czy przesiadywania na zimnym podłożu. Również długotrwałe podawanie antybiotyków, mające na celu wyleczenie innych chorób, może powodować zapalenie, za które odpowiedzialne są grzyby.

 

Leczenie

Diagnostyka zapalenia pęcherza moczowego koncentruje się przede wszystkim na badaniu moczu psa pod kątem bakteriologicznym oraz osadu moczowego. W ustaleniu przyczyny schorzenia pomocne są badania RTG i USG, warto również przeprowadzić badanie krwi, które pomoże wykluczyć inne choroby ogólnoustrojowe.

W zależności od wyników, lekarz zdecyduje o leczeniu za pomocą antybiotyków, leków przeciwgrzybicznych lub zwalczających pasożyty. Jeśli zapalenie ma swoją przyczynę w innej chorobie, niezbędne jest podjęcie działań zmierzających do pełnego wyleczenia psa.

Terapia antybiotykowa powinna trwać nie krócej niż dwa tygodnie, ale w jej trakcie zaleca się wykonanie kontrolnego badania moczu. W przypadku nawrotu choroby bądź nieustąpienia objawów przeprowadza się dodatkowe badanie bakteriologiczne. Terapia powinna wówczas trwać dłużej i również wymaga stałego nadzoru stanu psa przez lekarza weterynarii.